“Jas aan en wegwezen, en naar de Kroonstraat“. Zo kwam oma ons huis binnenvallen.
Onze pa zijn gezicht veranderde van kleur want hij wou zich die namiddag eens goed in zijne zetel nestelen voor een of andere wielerkoers.
Dat was dan wel buiten oma gerekend.
“Die koers kunt ge later ook nog zien, vooruit we zijn weg”.

Onder protest hebben we toegegeven, alsof oma zich daar iets van aantrok.
Mijn eerste indruk toen we in de straat kwamen was dat we hier vlug zouden weg zijn, maar toen we Marraine tegenkwamen wisten we direct dat de juiste vrouw hier ook op de juiste plaats stond, want met haar gebruikelijk enthousiasme vertelde ze over haar Kroonstraat.

Onze pa zal zijn koers wel kunnen vergeten, dacht ik.
De muur van de paters is gekend, maar wist ge dat de ongeschoeide Karmelieten of Discalsen de minderbroeders vooraf gingen?
Neen, dat wisten we niet, we zouden het wel dadelijk gaan weten zeker.
In 1669 hadden die de centjes bij elkaar gevonden om aan de bouw van hun klooster te beginnen en op 22-08-1669 lieten ze hun domein met een muur afsluiten.
Ik geloof dat ze vroeger weinig geld in de schaal legden want het was slechts in 1678 dat het klooster bewoonbaar werd, in ieder geval da muurke stond er reeds van in 1669.

Wat zoekwerk leerde ons nog dat in 1321 de Kroonstraat Ghorterstrate werd genoemd, naar de familie de Ghortere, één van de rijkste families in de XIV de en XV de eeuw.
Rond 1520 werd het Croonstrate naar het huis De Croon, het hoekhuis dat het nummer 105 heeft in de Adegemstraat.
In 1798 was de benaming Kroon voor de Franse veroveraars een herinnering aan dwingelandij, ze noemden daarom de straat Rue des Piques.
En de bewoners, wist Marraine daar ook iets over te vertellen?

Wa hadde gepaasd.
Er was daar de garage van Festraets (3), die destijds haar toonzaal had in de Adegemstraat waar nu de vitrine is van een interieurwinkel.
De Chevrolet, die toen in de toonzaal stond, werd langs de Adegemstraat binnengereden.
Voor een stevige schoen moest men toen bij vader Bertens zijn, en overgrootvader Tiest Bertens maakte een groot wafelkraam voor Zotte Mus, die op de kermis stond met wafels en smoutebollen.
Dit wafelkraam, het oudste van de gemaakte kramen, werd daarna overgenomen door Adriaantje.
Het is nu geen tijd voor kristaljons, zei ons ma, ik slikte dan maar de goesting weg.
Zotte Mus woonde in de Adegemstraat, waar nu de residentie “De Nachtegael” komt.

Louis Haleyt (11) was een paswerker, hij had vier kinderen, José, Marcel, Albert en Remi, Marcel was keeper bij Racing Mechelen en Remi was een basketbalspeler.
Zoals ge ziet was het ook een sportieve straat.
In (14) woonde een spiegelfabrikant, en voor de oorlog een kiekenpoelier, die zijn karretje ter beschikking stelde van de brandweer.
Op het nummer 18 had men een zagerij, dan een biscuiterie, en later een bakker tot 1919.
Rond 1940 was de Kroonstraat immers een echte handelsstraat ging Marraine trots verder.
Twee cafés maakten het mooie weer, het volkscafé “Bij den dikken Heylen’ en café “In de stadspomp” (20) bij Schelen Jef.
Hij deelde eens voor de grap koekjes uit, gevuld met gelatine, aan al de vrouwen in de straat, de toiletten hadden nog nooit zoveel aantrok als toen.
Nen toffe vent die Jef.
Naast de waterpomp woonde Manske, de vrouw van Schelen Jef, zij was de voorzitster van de slonsenbond (welke bond dat was konden we niet te weten komen), en in haar winkeltje kon men patatten en gebakken peren kopen.
Feesten konden ze hier ook, er werd zelfs een 101-jarige gevierd.
De meestergast, die vroeger materialen voor de stad Mechelen moest aankopen, woonde ook in deze straat, denkelijk op (28), denkelijk, omdat men vroeger met de huisnummers nogal eens durfde jongleren.
Voor zover het eerste stukje over de Kroonstraat, de rest volgt nog wel.
Hou u goed, Sponske

Your response: