Ode aan de Karmelietentuin

21 Feb

hasta la heihoekWij wonen graag in de Heihoek. Want we hebben hier ons eigen stadsparkje: de Karmelietentuin! In bijna elk stukje van Hasta la Heihoek vermeldde ik hem wel ergens. Je kan er niet omheen, hij ligt daar zo centraal in onze wijk. ‘Onze achtertuin’ noem ik hem dikwijls en ik geloof dat ik niet de enige ben in de buurt waarvoor de Karmelietentuin werkelijk het enige stuk tuin met groen is in het verlengde van hun huis. Voor de bewoners van het woonerf Patershof is het letterlijk hun achtertuin, ze kijken erop uit van op hun terras. Daar raak ik meteen een gevoelige snaar… Ik ben me ervan bewust dat dit buurtpark een bijzondere historische achtergrond heeft, zelfs nog maar slechts sinds de afgelopen pakweg tien jaren. 18 mei 2008 was een belangrijke dag voor de Heihoekers: toen werd de kersverse Karmelietentuin officieel geopend voor het publiek. De geschiedenis gaat veel verder terug; dit is een voormalige kloostertuin, wat je er nog aan kan zien. Voor gedetailleerde info verwijs ik je door naar de desbetreffende pagina op deze website – razend interessant voor lokale curieuzeneuzen!


Nu wil ik het hebben over wat er allemaal zo geweldig is aan dit speciale plekje. Ik schrijf hier namelijk een ode. De Karmelietentuin is een grote speeltuin, een stukje heringerichte natuur waar je op adem kan komen, een minimale groene long in de stad. Als ik er een voet binnen zet op verloren momenten – bijvoorbeeld vroeg in de ochtend als school net is begonnen – komt er een geruststellend oergevoel in mij naar boven. Hier sluimert nog het ritme van de seizoenen, vind je stilte terug tussen het rumoer van de stad, word je herinnerd aan de nietigheid van de mens in de uitgestrektheid en tegelijkertijd de verbondenheid met al wat leeft. Je betreedt een geheime oase, lijkt het wel. Het geeft een geborgen en veilig gevoel. Een pareltje heeft de stad hier afgeleverd, een knap staaltje ommuurde tuinarchitectuur midden in een bruisende woonwijk. Niks wilde vrije natuur uiteraard, maar er zijn genoeg bomen en grasveld aanwezig om het idee van bos en weide op te roepen. Hier hoor je nog vogels fluiten en bladeren ruisen in de wind. Die buitengeluiden zijn van onschatbare waarde voor ons, uiteindelijk allemaal kinderen van moeder aarde (hoe je het ook draait of keert).

Als er menselijke aanwezigheid is in de Karmelietentuin, hoor je dat andere prachtige geluid, zijnde het gejoel van spelende kinderen of de gezelligheid van pratende buren. Een petanque-bal kan je eveneens horen klinken, of een hond die wordt uitgelaten. Dit buurtpark heeft zovele verschillende functies en nog talrijke mogelijkheden. Daarnaast is het een geschikte locatie om activiteiten te laten doorgaan… onze feestzaal in open lucht! Nog zoiets fantastisch aan de Karmelietentuin: soms wordt het omgetoverd in een marktje /festivalletje /buurtfeest /picknickarena /barbecueplek /pensenkermis /volksbal /vul zelf in welke nostalgie er bij jou bovenkomt. Was je al eens op één van de volgende gelegenheden erbij? Een gevarieerd lijstje: Potjebuur, de Kerstdrink, Openluchtcinema en als top of the bill natuurlijk het Hallo Heihoek wijkfeest elk jaar begin mei! In primeur kan ik u vertellen dat er binnenkort bij het begin van de lente iets nieuws wordt georganiseerd: het Manevuur. Mijn partner in crime en ik houden er nog even de spanning in… Wie weet komen er weer bezoekers langs die blij verrast zijn met de ontdekking van dit voor buitenstaanders goed verstopte stadsparkje. Want dat is het in één welgemikt woord: een buitenkansje. Ik stel voor nog een ‘deel-kippenhok’ te maken achter de grot waar nu een stukje braak ligt achter een hek – gewoon een wild inspirerend ideetje om nog meer ontmoeting te creëren en verse toevoer van eitjes voor al het bakwerk dat onze wijk zo lekker maakt… Wat misschien uitgebreid aan bod kan komen in een volgend stukje.

Hasta la Karmelietentuin!

Ode aan ons buurtpark, een driehoek als rustpunt

Ode aan de tamme kastanjeboom die ons in de herfst noten geeft om te poffen en smullen

Ode aan de brede glijbaan voor uren roetsjplezier

Ode aan de Maria-grot waarin je bijvoorbeeld schatten kan verstoppen voor een verjaardagszoektocht

Ode aan de zitbanken om te verpozen in het zonnetje

Ode aan de grote gratis ruimte om kleurrijke krijttekeningen te maken of kinderen te laten fietsen, steppen en rolschaatsen

Ode aan de grasheuveltjes die voor reliëf zorgen en waarop je kan klimmen voor het uitzicht of een speelse rol terug naar beneden (en met wat sneeuw wordt het nóg leuker)

Ode aan de groene struiken en bomen die kale baksteen opfleuren, zelfs in de winter met hulst en klimop

Ode aan de oude kloostermuren als stevige omwalling die het geheel omringen en je een besloten tuingevoel bezorgen

Ode aan de rij lindebomen en het zwevende stalen pad dat mystieke herinneringen oproept aan lang vervlogen tijden waar paters op het tuinpad liepen te brevieren

Ode aan de bloemetjes in het gras die vlinders aantrekken en plukkende kinderhanden

Ode aan het weggetje van de Kroonstraat tot de Korte Pennincstraat (of omgekeerd) zodat je hier vlotjes doorheen kan wandelen

Ode aan alle buren die hier komen onthaasten en zo deze plek mee vormgeven

Ode aan de zuurstof die hier vrijkomt

Ode aan de Karmelietentuin als kleine oase waar we kunnen vertoeven om ons op te laden! En daarom wonen wij graag in de Heihoek.

 

Hartelijke groet van uw buurvrouw Elke.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: